Układanie płytek i glazury w Pruszczu Gdańskim

Dopiero gdy pomiar wilgotności resztkowej wylewki potwierdzi gotowość podłoża. Reguła tygodnia na centymetr grubości to wskazówka, nie gwarancja — przy odbiorze jesiennym proces trwa dłużej. Układanie na wilgotnym podkładzie oznacza odparzenie okładziny i konieczność skucia, więc nie zaczynamy przed pomiarem.

Dwie drogi: listwa progowa, prostsza i tańsza, albo połączenie na styk z wypełnieniem elastycznym, które wygląda lepiej, ale wymaga zrównania poziomów obu okładzin. Drugi wariant trzeba zaplanować przy wyborze grubości paneli i podkładu, czyli przed zakupem. W otwartych układach dziennych polecamy właśnie to rozwiązanie.

Nie utrudnia samej pracy, ale wpływa na logistykę. Godziny prac, korzystanie z wind towarowych i miejsce składowania materiałów bywają limitowane. Ustalamy te zasady przed rozpoczęciem, żeby nie wstrzymywały realizacji w trakcie. Zwykle nie są uciążliwe, trzeba je tylko znać.

Tak, i jest to jedna z prac, w których mamy największe doświadczenie. Wielki format wymaga innego warsztatu niż zwykła terakota: podłoże musi być wypoziomowane z tolerancją kilku milimetrów na całej długości, klej nakłada się metodą podwójną na płytkę i na ścianę, a do dosuwania używa się systemów poziomujących. Potrzebny jest też drugi człowiek do przenoszenia arkusza, bo płyta 120×60 potrafi ważyć kilkanaście kilogramów. Bez tych warunków płytka pracuje i po kilku miesiącach pojawiają się pęknięcia.

Zależy od formatu i rodzaju płytki. Przy gresie rektyfikowanym o prostych krawędziach schodzimy do 2 mm, co daje efekt niemal ciągłej powierzchni. Płytki nierektyfikowane mają lekko zaokrąglone krawędzie i wymagają szerszej fugi, zwykle 3 mm, inaczej różnice wymiarów między sztukami stają się widoczne. W strefach mokrych stosujemy fugi elastyczne odporne na pleśń, a narożniki i połączenia ściana–podłoga zawsze wypełniamy silikonem, nie fugą.