Remonty i wykończenia wnętrz we Wrzeszczu

To pierwsze pytanie, które sobie zadajemy przy wrzeszczańskich realizacjach. Stropy w przedwojennej zabudowie są często drewniane, a gres ułożony na kleju razem z wylewką to dodatkowe obciążenie na każdym metrze kwadratowym. Przy podłogach w kamienicach częściej sięgamy więc po rozwiązania lżejsze albo ograniczamy grubość warstw. Stan stropu oceniamy na oględzinach, zanim przedstawimy zakres prac.

Bo odbiegają zarówno od pionu, jak i od kąta prostego, i to na tyle wyraźnie, że widać to gołym okiem. Przy układaniu płytek wielkoformatowych taka ściana powoduje, że fugi zaczynają się rozjeżdżać już po kilku rzędach, a płytka pracuje i z czasem pęka. Wyrównanie całej płaszczyzny przed układaniem to dodatkowy etap, ale bez niego efekt końcowy będzie wadliwy. Zawsze mówimy o tym przy wycenie, zamiast ukrywać ten koszt.

We wrzeszczańskich kamienicach raczej nie. Instalacje były tu wymieniane etapami przez kolejnych właścicieli, więc pod tynkiem potrafimy znaleźć trzy różne technologie na jednym odcinku. Lokalna przeróbka oznacza łączenie nowego z nieznanym starym, co prędzej czy później kończy się przeciekiem w najgorszym momencie. Dlatego planując remont łazienki zakładamy wymianę odcinka aż do pionu.

Tak i zwykle warto, bo to element, którego nie da się odtworzyć bez dużych kosztów. Przy gładziach i malowaniu zabezpieczamy zachowane sztukaterie i prowadzimy prace tak, żeby nie zalać ich masą szpachlową. Jeśli są uszkodzone, można je uzupełnić, ale to praca osobna od standardowego wykończenia i wyceniamy ją odrębnie. Przy układaniu instalacji planujemy trasy tak, aby omijały dekoracyjne fragmenty sufitu.