Układanie płytek i glazury w Gdyni

Tak, ale praktycznie zawsze poprzedza to wyrównanie ścian. Przy formacie 120×60 klej nie skoryguje odchyłki podłoża, więc płyta pracuje i pęka. Na podłodze dodatkowo oceniamy nośność stropu, bo w zabudowie z lat trzydziestych bywa drewniany lub typu Kleina. Oba etapy wpisujemy do wyceny od razu.

Schodzimy do 2 mm, co daje efekt niemal ciągłej powierzchni. Przy płytkach nierektyfikowanych potrzeba szerszej fugi, bo krawędzie są zaokrąglone i różnice wymiarów stają się widoczne. Narożniki i połączenia ściana–podłoga zawsze wypełniamy silikonem, nigdy fugą — to miejsca, w których materiał pracuje.

W większości przypadków tak. Układanie płytki na płytce podnosi poziom podłogi, co psuje progi i odpływy, a przede wszystkim przenosi wady starego podłoża na nową powierzchnię. Przyczepność sprawdzamy opukiwaniem na oględzinach i wtedy mówimy wprost, czy skuwanie jest konieczne.

Tak, i jest to jedna z prac, w których mamy największe doświadczenie. Wielki format wymaga innego warsztatu niż zwykła terakota: podłoże musi być wypoziomowane z tolerancją kilku milimetrów na całej długości, klej nakłada się metodą podwójną na płytkę i na ścianę, a do dosuwania używa się systemów poziomujących. Potrzebny jest też drugi człowiek do przenoszenia arkusza, bo płyta 120×60 potrafi ważyć kilkanaście kilogramów. Bez tych warunków płytka pracuje i po kilku miesiącach pojawiają się pęknięcia.

Zależy od formatu i rodzaju płytki. Przy gresie rektyfikowanym o prostych krawędziach schodzimy do 2 mm, co daje efekt niemal ciągłej powierzchni. Płytki nierektyfikowane mają lekko zaokrąglone krawędzie i wymagają szerszej fugi, zwykle 3 mm, inaczej różnice wymiarów między sztukami stają się widoczne. W strefach mokrych stosujemy fugi elastyczne odporne na pleśń, a narożniki i połączenia ściana–podłoga zawsze wypełniamy silikonem, nie fugą.